ಗೀತಾ 4.24
ಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸ ಯೋಗ
ब्रह्मार्पणं ब्रह्म हविर्ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम्। ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना॥
brahmārpaṇaṁ brahma havir brahmāgnau brahmaṇā hutam | brahmaiva tena gantavyaṁ brahma-karma-samādhinā ||
ಅನುವಾದ
ಅರ್ಪಣೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಹವಿಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಕರ್ಮಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಜೀವನ ಪಾಠ
ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮ—ಅರ್ಪಕನೂ, ಅರ್ಪಣೆಯೂ, ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ, ಗುರಿಯೂ. ಈ ಏಕತ್ವದ ಅರಿವು ಪರಮ ಯೋಗ.
ಆಳವಾದ ಅರ್ಥ
ಇದು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಊಟದ ಮೊದಲು ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅದ್ವೈತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಕ್ರಿಯೆ, ಕರ್ತೃ, ಕರ್ಮ, ಫಲ ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು.
ಗುರು-ಸಾಧಕ ಸಂವಾದ
ಈ ಶ್ಲೋಕ ಊಟದ ಮೊದಲು ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?
ಊಟ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಈ ಶ್ಲೋಕ ಅದನ್ನು ಯಜ್ಞವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಹೇಗೆ?
ಯೋಚಿಸಿ: ಆಹಾರ ಬ್ರಹ್ಮ, ತಿನ್ನುವವನು ಬ್ರಹ್ಮ, ತಿನ್ನುವ ಕ್ರಿಯೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪೋಷಣೆ ಬ್ರಹ್ಮ. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ.
ಆದರೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಈ ಅರಿವು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸುವುದು?
ಪ್ರತಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಕರಗಿಸಿ. 'ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಬದಲು 'ಜೀವನ ತನ್ನ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ' ಎಂದು ಅನುಭವಿಸಿ.
ದೈನಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸ
ಇಂದು ಬೆಳಗಿನ ಊಟದ ಮೊದಲು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಆಹಾರ, ತಿನ್ನುವವನು, ತಿನ್ನುವಿಕೆ—ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಶಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಅನುಭವಿಸಿ.
ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, 'ನಾನು vs ಅದು' ಎಂಬ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಆ ಗಡಿ ನಿಜವೇ? ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ?
ಇಂದು ಯಾವ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ಜಗತ್ತು' ಒಂದಾಗಿ ಕಂಡಿತು? ಆ ಕ್ಷಣಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಏನು? ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?