ಗೀತಾ 1.46
ಅರ್ಜುನ ವಿಷಾದ ಯೋಗ
सञ्जय उवाच | एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् | विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ||४६||
sañjaya uvāca | evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat | visṛjya sa-śaraṁ cāpaṁ śoka-saṁvigna-mānasaḥ ||46||
ಅನುವಾದ
ಆಯುಧರಹಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧವಿಲ್ಲದ ನನ್ನನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾದ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದರೆ ಅದು ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಷೇಮಕರ.
ಜೀವನ ಪಾಠ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯು ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಎನಿಸುತ್ತದೆ—ಆದರೆ ಇದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ.
ಆಳವಾದ ಅರ್ಥ
ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸಂಕಟದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಆಯುಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪ್ರತಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ನಿರಾಸೆಯ ಸ್ಥಿತಿ—ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಂತ ಸಾವು ಸುಲಭ ಎನಿಸುವ ಕ್ಷಣ.
ಗುರು-ಸಾಧಕ ಸಂವಾದ
ಗುರೂಜಿ, ಅರ್ಜುನನು ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಧೈರ್ಯವೇ ಅಥವಾ ಪಲಾಯನವೇ?
ಇದು ಪಲಾಯನ. ಧೈರ್ಯ ಎಂದರೆ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು, ಅದರಿಂದ ಓಡುವುದಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಮಾಡದಿರಲು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕು—ಆದರೆ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಸಾಯುವುದು ಉತ್ತರವಲ್ಲ.
ದೈನಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸ
ಇಂದು ನೀವು ಯಾವ ಸವಾಲುಗಳಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ.
ಕಠಿಣ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವ ಬದಲು, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಾದರೂ ಮುಂದಿಡಿ. ಪಲಾಯನ ಉತ್ತರವಲ್ಲ.
ಇಂದು ನೀವು ಯಾವ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಿರಿ? ಯಾವುದರಿಂದ ಓಡಿದಿರಿ?