ಗೀತಾ 5.17
ಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸ ಯೋಗ
तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः | गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ||१७||
tad-buddhayas tad-ātmānas tan-niṣṭhās tat-parāyaṇāḥ | gacchanty apunar-āvṛttiṁ jñāna-nirdhūta-kalmaṣāḥ ||17||
ಅನುವಾದ
ಯಾರ ಬುದ್ಧಿಯು ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆಯೋ, ಯಾರ ಆತ್ಮವು ಅದೇ ಆಗಿದೆಯೋ, ಯಾರು ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೋ, ಯಾರು ಅದನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೋ—ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕಲ್ಮಷಗಳು ತೊಳೆದುಹೋದವರು—ಅವರು ಮರಳಿ ಬರದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜೀವನ ಪಾಠ
ಮುಕ್ತಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ, ಗುರುತು, ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ 'ಅದ'ರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು. ಜ್ಞಾನವು ಪಾಪಗಳ ಆಧಾರವನ್ನೇ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಆಳವಾದ ಅರ್ಥ
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಅಧ್ಯಾಯ ೫ರಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೀನತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. 'ಅದ'ರೊಂದಿಗೆ (ಬ್ರಹ್ಮ/ಪರಮಾತ್ಮ) ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾಲ್ಕು 'ತತ್' ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಸುಂದರ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತವೆ: ತದ್-ಬುದ್ಧಿ, ತದ್-ಆತ್ಮ, ತನ್-ನಿಷ್ಠಾ, ತತ್-ಪರಾಯಣ. 'ಅಪುನರ್-ಆವೃತ್ತಿ' (ಮರಳಿ ಬರದಿರುವುದು) ಎಂದರೆ ಮುಕ್ತಿ ಶಾಶ್ವತ.
ಗುರು-ಸಾಧಕ ಸಂವಾದ
ಗುರೂಜಿ, ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳ ಲೀನತೆ—ಬುದ್ಧಿ, ಆತ್ಮ, ನೆಲೆ, ಭಕ್ತಿ. ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮೊದಲು ನಾಲ್ಕೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬೇಕೇ?
ಅವು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಹಂತಗಳಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಂದೇ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮುಖಗಳು. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದಾಗ, ಬುದ್ಧಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ, ಗುರುತು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸ್ಥಿರತೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
'ತದ್-ಆತ್ಮ'—ಆತ್ಮವು ಅದೇ ಆಗಿರುವುದು—ಇದು ಹೇಗೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ?
ಈಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ? ದೇಹವೇ? ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ? ತದ್-ಆತ್ಮ ಎಂದರೆ ಇವು ಯಾವುದೂ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯ ಗುರುತಲ್ಲ. ನೀವು ಅದು—ಅನಂತ, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ, ಬಂಧನರಹಿತ.
ಪಾಪಗಳು 'ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೊಳೆದುಹೋದರೆ,' ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಲ್ಲದೆ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದೇ?
(ನಗುತ್ತಾ) ಈ ಭಯವೇ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವು ಹಾನಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವವನನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ವಿರುದ್ಧ ನಿಜ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದು ನಿಮಗೇ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ದೈನಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸ
'ನಾಲ್ಕು ತತ್' ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಧ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ. ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಪ್ರತಿ ಹಂತದ ಲೀನತೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ. ಮೊದಲು, ತದ್-ಬುದ್ಧಿ: ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು 'ಅದ'ರ ಕಡೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ. ಎರಡನೆಯದು, ತದ್-ಆತ್ಮ: 'ನಾನು ಅದು' ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ. ಮೂರನೆಯದು, ತನ್-ನಿಷ್ಠಾ: ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ. ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ತತ್-ಪರಾಯಣ: ಭಕ್ತಿ ಅನುಭವಿಸಿ.
'ಅಪುನರ್-ಆವೃತ್ತಿ' ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸಿ—ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗದ ಸತ್ಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಗಳು. ದಿನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ, ಸಣ್ಣ ಸ್ವಯಂನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಗಮನಿಸಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ: 'ನಾನು ಏನೆಂದು ತಿಳಿಯದಿರಲು ಹಿಂತಿರುಗಬಹುದೇ?'
'ಕಲ್ಮಷ ಶುದ್ಧೀಕರಣ' ಪ್ರತಿಬಿಂಬದೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸಿ. ದಿನವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ: ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ವಯಂನ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದಿರಿ? ಈಗ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿ: 'ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದವನು ಯಾರು?' ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ವಯಂನ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ. ಗುರುತಿಸಿ: ಆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ವಯಂ ಎಂದೂ ನಿಜವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.