ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ ಯೋಗ

ಅರ್ಜುನನು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ತತ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಅರ್ಜುನನು ಅಧಿಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಮರಣ ಸಮಯದ ಸ್ಮರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮವನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಧಿಭೂತ - ನಾಶವಾಗುವ ಭೌತಿಕ, ಅಧಿದೈವ - ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಅಧಿಯಜ್ಞ - ಕೃಷ್ಣನೇ.

ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ - ಜೀವನವಿಡೀ ಆ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ಮಾಡು - ಮನೋಬುದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

ಅಭ್ಯಾಸ ಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಬೇರೆಡೆ ಅಲೆಯದೆ, ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪರಮಾತ್ಮನು ಅಣುವಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮರಣದಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಮನಸ್ಸು, ಭಕ್ತಿ, ಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದವನು ಪರಮನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವೇದಜ್ಞರು ಅಕ್ಷರ ಎಂದು ಕರೆಯುವ, ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ.

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ.

ಓಂಕಾರ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹ ತೊರೆದವನು ಪರಮ ಗತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರಂತರ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುವ ಯೋಗಿಗೆ ನಾನು ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯ.

ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದ ಮಹಾತ್ಮರು ದುಃಖಮಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವೂ ಸಹ ಕ್ಷಣಿಕ. ಭಗವಂತನನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನ = ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳು. ಕಾಲದ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನು ಅರಿತವರು ಜ್ಞಾನಿಗಳು.

ಸೃಷ್ಟಿ-ಲಯದ ಚಕ್ರ - ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಲಯ.

ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಶದಲ್ಲಿ - ಅಸಹಾಯವಾಗಿ ಜನ್ಮ-ಮರಣ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತ ಪರವಾದ ಶಾಶ್ವತ ತತ್ವ - ಭಗವಂತನ ಧಾಮ.

ಅಕ್ಷರ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಪರಮ ಗತಿ - ಇವೆಲ್ಲಾ ಭಗವಂತನ ಶಾಶ್ವತ ಧಾಮದ ಹೆಸರುಗಳು.

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಮರಣ ಕಾಲವು ಮುಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ಶುಕ್ಲಗತಿ - ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹೋದವರು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೃಷ್ಣಗತಿ - ಕತ್ತಲಿನ ಮಾರ್ಗ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹೋದವರು ಸ್ವರ್ಗ ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳು - ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗ (ಮುಕ್ತಿ), ಕತ್ತಲಿನ ಮಾರ್ಗ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ).

ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಯೋಗಿ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸದಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಇರು.

ಈ ಜ್ಞಾನವು ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.