ಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸ ಯೋಗ

ಈ ಜ್ಞಾನವು ಪುರಾತನ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ.

ಜ್ಞಾನವು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಬಹುದು, ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಈ ಜ್ಞಾನವು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರತ್ವದ ಮೂಲಕ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೃಷ್ಣನ ಅವತಾರದ ರಹಸ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲನು, ಜೀವಾತ್ಮ ಮರೆಯುತ್ತದೆ.

ಭಗವಂತನ ಅವತಾರ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಕರ್ಮದಿಂದಲ್ಲ.

ಧರ್ಮ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ ಭಗವಂತನು ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅವತಾರದ ಮೂರು ಉದ್ದೇಶಗಳು: ಸಾಧು ರಕ್ಷಣೆ, ದುಷ್ಟ ವಿನಾಶ, ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆ.

ಭಗವಂತನ ಜನ್ಮ-ಕರ್ಮ ತತ್ವ ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ.

ರಾಗ-ಭಯ-ಕ್ರೋಧ ತ್ಯಜಿಸಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾದವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದೈವವು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ—ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬನ್ನಿ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ; ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಬನ್ನಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ; ಎಲ್ಲಾ ಮಾರ್ಗಗಳು ಒಂದೇ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.

ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವವರಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ—ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: ತ್ವರಿತ ಯಶಸ್ಸು ಅಂತಿಮ ತೃಪ್ತಿಯೇ?

ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ, ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವಲ್ಲ—ದೈವವು ಗುಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ವಂಶಾವಳಿಯಿಂದಲ್ಲ.

ಕ್ರಿಯೆಯು ಬಂಧಿಸುವುದು ಕ್ರಿಯೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ—ಅಂಟಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಕರ್ಮವು ಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿಯಾಶೂನ್ಯತೆಯಲ್ಲ ಬಿಡುಗಡೆ—ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಯೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಮುಕ್ತರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು, ನೀನೂ ಮಾಡು.

ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದದ್ದು—ಪಂಡಿತರನ್ನೂ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂರು ವಿಧದ ಕ್ರಿಯೆ: ಕರ್ಮ (ಧರ್ಮಬದ್ಧ ಕೆಲಸ), ವಿಕರ್ಮ (ನಿಷಿದ್ಧ ಕೆಲಸ), ಅಕರ್ಮ (ಅಂಟಿಲ್ಲದ ಕ್ರಿಯೆ).

ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ, ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ—ಈ ವಿರೋಧಾಭಾಸದ ಅರಿವೇ ಯೋಗ.

ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಅವನ ಕರ್ಮಗಳು ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಫಲಾಸಕ್ತಿ ಬಿಟ್ಟು, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಬಾಹ್ಯ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಅಂಟದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು—ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮುಕ್ತ.

ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಬಯಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು ಕರ್ಮ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತ.

ಯಾವುದು ಬಂದರೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ವಿರುದ್ಧಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಜಯ-ಅಪಜಯದಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವವನು—ಕರ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತ.

ಅಂಟಿಲ್ಲದೆ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಸಮರ್ಪಣಾ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮ—ಅರ್ಪಕನೂ, ಅರ್ಪಣೆಯೂ, ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ, ಗುರಿಯೂ. ಈ ಏಕತ್ವದ ಅರಿವು ಪರಮ ಯೋಗ.

ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿವೆ—ದೇವತಾ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣೆಯವರೆಗೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮಾನ್ಯ ಮಾರ್ಗ.

ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ—ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವುದು.

ಕೆಲವು ಯೋಗಿಗಳು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ—ಜ್ಞಾನವೇ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹಲವು ರೂಪಗಳು—ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಅಧ್ಯಯನ. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಒಂದು ಮಾನ್ಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆ.

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವೂ ಒಂದು ಯಜ್ಞ—ಉಸಿರಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧಿಸುವುದು.

ಆಹಾರ ನಿಯಮವೂ ಒಂದು ಯಜ್ಞ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಜ್ಞ ಭಾವನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಬದುಕಿದವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೂ ಸುಖಕರವಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳು ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ—ಈ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದರೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಾಧ್ಯ.

ಭೌತಿಕ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತ ಜ್ಞಾನ ಯಜ್ಞ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯಲು ಮೂರು ಮಾರ್ಗ: ವಿನಮ್ರತೆ (ಪ್ರಣಿಪಾತ), ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಿಕೆ (ಪರಿಪ್ರಶ್ನ), ಮತ್ತು ಸೇವೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕಲಿ.

ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು, ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೈವವನ್ನು ಕಾಣುವೆ.

ಎಷ್ಟೇ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾಟಬಹುದು.

ಬೆಂಕಿ ಸೌದೆಯನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನದ ಬೆಂಕಿ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪವಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರೌಢನಾದವನು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಅರ್ಹತೆಗಳು: ಶ್ರದ್ಧೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ, ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆ. ಇವು ಇದ್ದರೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಅಜ್ಞಾನ, ಅಶ್ರದ್ಧೆ, ಮತ್ತು ಸಂಶಯ—ಇವು ಮೂರು ವಿನಾಶಕಾರಿ. ಸಂಶಯಾತ್ಮನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ.

ಯೋಗದಿಂದ ಕರ್ಮತ್ಯಾಗ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಶಯನಾಶ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿ—ಇವು ಮೂರು ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ತಂಭಗಳು.

ಜ್ಞಾನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಸಂಶಯವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸು, ಎದ್ದು ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಇಳಿ!